Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Ζωή Κωνσταντοπούλου:Μετά το κεφάλαιο «Προδοσία» γυρίζουμε σελίδα

9-7-2016






















Συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Λέσβου και στην Ανθή Παζιάνου


Πλεύση Ελευθερίας
09/07/2016

Θέλει η «Πλεύση Ελευθερίας» να γίνει το συστατικό κύτταρο ενός ευρύτερου κινήματος και μετώπου, λειτουργώντας ως θρυαλλίδα συστράτευσης, συμπαράταξης και σύμπλευσης. «Το μέτωπο και οι συμμαχίες γίνονται πρώτα και κύρια με το λαό…», είπε στο «Ε» η ιδρύτρια της «Πλεύσης Ελευθερίας» και τέως πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου σε μια συνέντευξη που μας παραχώρησε εφ’ όλης της ύλης.

Την αγαπούν ή τη μισούν. Η Ζ. Κωνσταντοπούλου, προσηλωμένη στο στόχο της και τις αρχές της, κάθε άλλο παρά αδιάφορη είναι, ενώ κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αποτέλεσε αιτία και κίνητρο για τους τηλεθεατές να παρακολουθούν το κανάλι της Βουλής. Χτες το απόγευμα μίλησε στο Διεθνές Συνέδριο που γίνεται στη Λέσβο για το προσφυγικό, ενώ νωρίτερα επισκέφτηκε -και παρατήρησε με κάθε λεπτομέρεια- το χοτ σποτ της Μόριας.

Έχετε έρθει ξανά στη Λέσβο πριν δύο χρόνια και κάνατε ομιλία στον Μανταμάδο. Τι έχει αλλάξει από τότε;

«Όλα και τίποτα. Έχουν αλλάξει όλα σε σχέση με εκείνους που δεν έμειναν συνεπείς. Δεν έχει αλλάξει τίποτα για όσους υπηρετούν με το ίδιο πάθος, την ίδια αποφασιστικότητα και τα ίδια ιδανικά, τα ίδια όνειρα, αυτά που υπηρετούσαμε και τότε.»

Αισθάνεστε προδομένη;

«Νομίζω προδομένος είναι ένας ολόκληρος λαός, αλλά δεν πρέπει να μείνουμε εκεί. Πρέπει να γράψουμε το επόμενο κεφάλαιο της Ιστορίας, μετά την Προδοσία, που είναι το κεφάλαιο που θα γράψει ο καθένας και η καθεμιά, όλοι εμείς που δεν θα επιτρέψουμε να μπει μια ταφόπλακα στο «όχι» μας, στη διεκδίκησή μας, στο μέλλον μας και στο μέλλον των επόμενων γενεών.»

Εσείς είχατε παρατηρήσει πριν από το δημοψήφισμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα άλλαζε «πλεύση»;

«Σίγουρα υπήρχαν κάποιες ανησυχητικές ενδείξεις οι οποίες όμως διασκεδάζονταν, ανατρέπονταν από αντενδείξεις. Κυρίως υπήρξε ένα αριστοτεχνικό παιχνίδι εξαπάτησης, υπήρξε μια μέριμνα, ώστε ακόμη και κει που μπορεί να δημιουργούσαν ανησυχία κάποια δείγματα, να δίνονται τα εντελώς αντίθετα σημάδια. Νομίζω ότι η κορύφωση αυτού του παιχνιδιού εξαπάτησης ήταν η εξαγγελία του δημοψηφίσματος. Γιατί μας έπεισε, προσωπικά με έπεισε ότι τα κίνητρα τότε του Αλέξη Τσίπρα ήταν πράγματι συνδεδεμένα άρρηκτα με την υπηρέτηση της λαϊκής εντολής. Αποδείχτηκε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Αποδείχτηκε ότι τα κίνητρα ήταν τα πιο ταπεινά και ότι ουσιαστικά επιχειρήθηκε να κρυφτεί ένας πρωθυπουργός και ένα στενό δικό του επιτελείο πίσω από ένα «Ναι» που υπολόγιζαν ότι θα ήταν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.»

Υπήρχαν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την περίοδο, που είχαν εμπιστευτεί τον πρωθυπουργό σε ό,τι αφορά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος, αλλά και το ενδεχόμενο αποτέλεσμα ενός «Όχι». Και θεωρούσαν ότι υπάρχει κάποιο άλλο σχέδιο. Εντοπίσατε εσείς κάποιο έλλειμμα στη σχέση μέλους του κόμματος με το κόμμα και την κυβέρνηση;

«Στην ομιλία μου για το Μνημόνιο στις 14 Αυγούστου κατέθεσα στα πρακτικά της Βουλής ποιες ήταν οι θέσεις μας για τον έλεγχο της κυβέρνησης από τη Βουλή, των κυβερνητικών οργάνων από την εσωτερική δημοκρατική λειτουργία του κόμματος, τη διάκριση μεταξύ κόμματος και κυβέρνησης, τη διάκριση μεταξύ κυβέρνησης και Βουλής, τη διάκριση των εξουσιών. Αυτές ήταν θεμελιώδεις θέσεις, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ. Θα έλεγα διαχρονικά της Αριστεράς και των δημοκρατικών, ριζοσπαστικών δυνάμεων του τόπου. Είναι, λοιπόν, πασίδηλο, ότι εκείνα που αποτέλεσαν διακηρυκτικές αρχές και προγραμματικές θέσεις περιφρονήθηκαν από αυτούς που τελικά δεν ήθελαν ένα κόμμα των μελών, αλλά ένα κόμμα- εργαλείο. Το λυπηρό είναι ότι βρέθηκαν πάρα πολλοί μέσα σε αυτό το κόμμα, που όχι απλώς ανέχτηκαν, αλλά υποστήριξαν και υποστύλωσαν αυτή τη λειτουργία.

Φυσικά δεν μπορεί κανείς στα σοβαρά να ισχυρίζεται ότι το ίδιο το κόμμα δρομολόγησε αυτή την πολιτική. Από την άλλη πλευρά, κατά τη γνώμη μου υπάρχει μια τεράστια ευθύνη για το ότι την επέτρεψε και δεν την απέτρεψε. Υπάρχει μια τεράστια ευθύνη κυρίως σε σχέση με όλα όσα διαδραματίστηκαν από τις 10 Ιουλίου και μετά. Από την εξουσιοδότηση δηλαδή και την λεγόμενη συμφωνία και μέχρι το μνημόνιο και στη συνέχεια τη βίαιη διάλυση της βουλής και τις εκλογές.»


Έχετε αισθανθεί την ανάγκη να αναλάβετε κάποια ευθύνη ή να ζητήσετε συγγνώμη για ό,τι έγινε;

«Όχι, δεν έχω αισθανθεί καμιά ανάγκη να ζητήσω συγγνώμη, γιατί έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου κι ό,τι ακόμα ίσως κάποιοι θεωρούν ότι δεν περνούσε από το χέρι μου προκειμένου να υπηρετήσω την εντολή που μου έδωσαν οι πολίτες και να μείνω πιστή σε όσα αποτελούσαν τις δεσμεύσεις μας και τις δεσμεύσεις μου. Δεν θα μπορούσα να κοιτάξω τον εαυτό μου στον καθρέφτη αν δεν είχα κάνει το παν, προκειμένου να αποτραπεί αυτή η εφιαλτική εξέλιξη που ήταν η ψήφιση του τρίτου μνημονίου.»

Κατά τη διάρκεια της θητείας σας δεχτήκατε πολύ σκληρή κριτική και πολεμική ως πρόεδρος της Βουλής. Αισθάνεστε ποτέ ότι, αν στη θέση σας ήταν ένας άντρας, θα είχε εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση;

«Όχι, αισθάνομαι ότι είναι πολύ πιθανό αν στη θέση μου ήταν άλλος, να μην άντεχε και αυτό ως διαπίστωση με πεισμώνει ακόμα περισσότερο. Δεν γίνεται να επιτρέψουμε σε ένα σύστημα προπαγάνδας, εκβιασμών, μιντιακού μπούλιινγκ, πολιτικού μπούλιινγκ να δοκιμάζει τα όρια και τις αντοχές ανθρώπων που θέλουν γνήσια και πραγματικά να υπηρετήσουν το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον.»

Κατά τη γνώμη σας, άρα, το «μπούλινγκ» προήλθε καθαρά από πολιτικές σκοπιμότητες;

«Οι λόγοι ήταν πολιτικοί, ήταν συνυφασμένοι με τη διαπλοκή, ήταν συνδεδεμένοι με συμφέροντα τα οποία ενόχλησα. Προφανώς υπάρχει και η διάσταση, την οποία επισημαίνετε, ότι εκδηλώθηκε με έναν ακραίο τρόπο και ο σεξισμός και μια διάθεση ισοπέδωσης. Και νομίζω ότι δεν ήταν μόνο το θέμα ότι είμαι γυναίκα. Ήταν και το θέμα ότι ήμουν η πιο νέα πρόεδρος της βουλής. Υπάρχει δηλαδή και ένα ζήτημα φύλου και ένα ζήτημα γενεακό. Υπάρχει μία τάση το σύστημα να μην ανέχεται την αντίσταση και την ευθυτενή στάση. Αυτό που έχω κατ’ επανάληψη πει, και δεν αφορά μόνο τη διαδρομή μου ως Προέδρου της Βουλής, αφορά συνολικά τη διαδρομή μου στην πολιτική, γιατί τον πόλεμο αυτό τον δεχόμουν από την πρώτη στιγμή, μιας και από την πρώτη στιγμή τα έβαλα με συμφέροντα. Η πρώτη μου παρέμβαση στη Βουλή αφορούσε τη Siemens. Θα έλεγα ότι πρέπει να πούμε καθαρά αν θέλουμε να επιτρέψουμε σε ένα τέτοιο σύστημα να βάζει στην κρεατομηχανή ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούσαν να υπηρετήσουν το λαό.»

Πού τοποθετείτε τον εαυτό σας πολιτικά;

«Έχετε απορία;» (σ.σ. γελάει)

Η «Πλεύση Ελευθερίας» δεν επισημαίνει κάποιο αριστερό πρόσημο στα κείμενά της.
«Είναι σωστό που κάνετε τη διάκριση μεταξύ του πού τοποθετούμαι προσωπικά, πολιτικά και πώς τοποθετείται η Πλεύση Ελευθερίας. Προσωπικά είναι γνωστό ότι η διαδρομή μου είναι στα κοινωνικά κινήματα. Η ταυτότητά μου είναι συνυφασμένη με την Αριστερά. Είναι επίσης γνωστό ότι δεν θα βγάλω το δέρμα μου, δεν θα αλλάξω τα πιστεύω μου. Την ίδια στιγμή θεωρώ ότι σ’ αυτή τη χρονική συγκυρία, η πολιτική μας δράση, πρωτοβουλία και τοποθέτηση, δεν μπορεί να περιορίζεται στα όρια της Αριστεράς και συνολικότερα στα όρια ενός μόνο Τμήματος της πολιτικής Γεωγραφίας. Θεωρώ ότι υπάρχει μια ανάγκη συστράτευσης ανθρώπων που έχουν τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά: την προσήλωση στη Δημοκρατία, τον πατριωτισμό, το ριζοσπαστισμό, την τοποθέτηση στην Αριστερά. Αυτά δεν είναι αναγκαίο να συνυπάρχουν, αλλά δεν είναι και αλληλοαποκλειόμενα.

 Μπορεί κάποιος να συγκεντρώνει και τα τέσσερα, όπως πιστεύω ισχύει για εμένα. Όμως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να μην τοποθετούνται με τόσο αποκρυσταλλωμένο τρόπο στην Αριστερά και δεν είναι η ώρα να τους το ζητήσουμε, ακριβώς διότι το μείζον ζήτημα αυτή τη στιγμή δεν είναι η εκ των ενόντων αναδόμηση της Αριστεράς. Το μείζον ζήτημα είναι η αναδόμηση της κοινωνίας, είναι να σηκωθεί στα πόδια του ο κόσμος, να σηκώσει το κεφάλι, να μπορέσει να υπάρξει και μέσα από την Κοινωνία να μπορέσει να υπάρξει και η Αριστερά. Χωρίς την κοινωνία δεν υπάρχει Αριστερά. Κι όποιος νομίζει ότι μπορεί να φτιάχνει την Αριστερά έξω από την Κοινωνία και χωρίς αυτήν, καταλήγει στη διάψευση. Και θα έλεγα ότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε πολυτέλεια για τέτοιες εύκολες αυτοδιαψεύσεις. Αντίθετα έχουμε χρέος να καταβάλουμε όλες μας τις δυνάμεις προκειμένου αυτός ο λαός να ξανασηκωθεί κι αυτός ο τόπος να μπορέσει να ευημερήσει με Δημοκρατία και κυρίως με ελευθερία.»


Πηγή:www.plefsieleftherias.gr/synentefxi-tis-zois-konstantopoulou-stin-efimerida-ebros-tis-lesvou-ke-stin-anthi-pazianou-meta-kefaleo-prodosia-gyrizoume-selida/
Δημοσίευση σχολίου
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...